Lowicz
Gród Łowicz wraz z otaczającymi go ziemiami podarował arcybiskupom gnieźnieńskim książę Konrad Mazowiecki, oczyszczając się w ten sposób z nałożonej na niego klątwy kościelnej. Dopiero w XVI wieku na stałe zaczął używać tytułu księcia prymas Jakub Uchański. Dogodne położenie na skrzyżowaniu szlaków komunikacyjnych i handlowych wspierało rozwój miasta. Dbali o nie także biskupi, którzy za Jagiellonów przenieśli tu z Gniezna stolicę archidiecezji. Osiem jarmarków w roku, z których największy trwał cztery tygodnie, ściągało kupców nie tylko z Polski, ale i z Europy. Nawet szlachta, choć groziło to utratą tytułu, zajmowała się handlem i osiadała w mieście. Grzecznościowy zwrot króla Kazimierza Wielkiego, który nazwał "księciem" właściciela tych terenów, arcybiskupa gnieźnieńskiego Jarosława Bogorię Skotnickiego, posłużył później prymasom jako pretekst do używania tytułu książęcego. Stąd też wywodzi się nazwa Księżacy jako określenie grupy etnicznej.