Lodz
Osada targowa Lodzą wymieniona została w dokumencie z 4332 roku. Miasto Łodzią lokowano w 1423 roku, ale aż do rozbiorów nie zmieniło ono statusu małego ośrodka targowo rzemieślniczego w dobrach biskupów kujawskich w województwie łęczyckim. Około roku 1824 wzdłuż dzisiejszej ulicy Piotrkowskiej zaczęli się osiedlać tkacze przybywający ze Śląska, Czech i Saksonii. Po powstaniu listopadowym rozszerzyły się możliwości wywozu tkanin za granicę. Dlatego w miejsce małych manufaktur wytwarzających sukno wełniane i lniane zaczęły powstawać wielkie fabryki włókiennicze, produkujące głównie materiały bawełniane. Uwłaszczenie chłopów w 1864 roku wywołało napływ siły roboczej, a doprowadzenie kolei w roku 1866 dało możliwość eksportu na olbrzymią skalę. Od 1872 roku datuje się szybki rozwój miejscowych banków i towarzystw kredytowych. Do największych właścicieli fabryk należeli m.in.: Karol Scheibler (Księży Młyn), Ludwik Geyer (Biała Fabryka) i Izrael Poznański.